Çocuğunuzla geçirdiğiniz zaman sessizce bir geziler, ikramlar ve sürprizler programına dönüştüyse, yanlış bir şey yapmıyorsunuz. Kısıtlı saatleri anlamlı kılmaya çalışan, seven bir ebeveynsiniz ve planların bir kısmını suçluluk yapıyor. Çocuklar gösterişle bağ kurmaz. Rahat bir ebeveynle geçen sıradan zamanla bağ kurar ve bunu onlara her zaman verebilirsiniz.
Tuzak kendini nasıl kurar
Bu iş nadiren gösteriş merakıyla başlar. Aritmetikle başlar. Çocuğunuzu ayda iki hafta sonu görüyorsanız her saat kendini haklı çıkarmak zorundaymış gibi gelebilir, sessiz bir cumartesi de boşa geçmiş gibi. Bir de ayrılığın kendisine dair suçluluk eklenince hayvanat bahçesi, sinema ve trambolin parkı, hiç tasarlanmadıkları bir duygusal işi üstlenir.
Sorun şu ki ikramlar, yakınlığın yerini tutmaz. Ebeveyn tükenir ve cebi sessizce boşalır, çocuk aşırı uyarılır, ilişkiye de nefes alacak yer kalmaz. Buradaki motor suçluluksa, etrafından harcayarak dolaşmak yerine suçluluğun kendisine bakmak işe yarar. Bu konuda daha fazlası ortak ebeveynlikte suçluluk size ne söylüyor yazısında.
Çocukların gerçekte hatırladıkları
Yetişkinlere çocukluklarını sorun, nadiren gezilecek yer sayarlar. Ağır ağır geçen bir sabahın kahvaltısını, arabada söylenen şarkıları, kendilerine kitap okunmasını, bahçede oyalanmayı hatırlarlar. Sıradan zaman, çocuğun sevilmek için eğlendirilmesi gerekmediğini ve sizin evinizin bir mekân değil bir yuva olduğunu öğrendiği yerdir.
Gerçek konuşmalar da orada olur. Çocuklar genelde yandan açılır: tencere karıştırırken, markete yürürken; bir sıraya girmiş beklerken değil. Dolu bir program, satın almak istediği yakınlığın yerini kaplayabilir.
Koşu bandından inmek
Yeni bir düzen ilan etmenize ya da eğlenceyi tamamen iptal etmenize gerek yok. Yavaşça vitesi düşürün:
- Ayda bir geziyi varsayılan değil, özel bir ikram olarak tutun.
- Tekrarlayan küçük ritüeller kurun: cumartesi kahvaltısı, film gecesi, hep aynı yürüyüş.
- Çocuğunuzun sizde bazen sıkılmasına izin verin. Sıkıntı, kendi oyununun başladığı yerdir.
- Ona işler ve söz hakkı verin: birlikte yemek yapmak, akşam yemeğini seçmek, çiçekleri sulamak.
- İlk başta birkaç itiraz bekleyin. “Ama biz hep bir yere gideriz” cümlesi alışkanlığın sesidir, ebeveynliğiniz hakkında bir hüküm değil.
Geçişten sonraki ilk saatler çoğu zaman en dalgalı olanlardır ve bir etkinliğe iliştirilmeleri gerekmez. Bir atıştırmalık, kanepede tanıdık bir şey ve biraz sessizlik, çoğu çocuğu bileti olan her şeyden daha hızlı yatıştırır.
Bu tempo sizi çoktan yorduysa bu da önemli. Tükenmiş bir ebeveynin verecek şeyi, dinlenmiş bir ebeveyne göre azdır, program ne derse desin. Kendinizi toparlamak üzerine daha fazlası ortak ebeveynlikte tükenmişlik ve kendinize bakmak yazısında.
Daha istikrarlı ev sizinkiyse
Bu yazıyı öteki yerden okuyor olabilirsiniz: ödevlerin, sebzelerin ve yatma saatlerinin evinden, hafta sonları çocuğunuzun diğer ebeveyninde ışıl ışıl görünürken. Canınızı yakabilir ve ikramı ikramla karşılamaya kışkırtabilir. Yapmamaya çalışın. Çocuklar uzun süre kanmaz ve ebeveynlerini yetişkinlerin korktuğu gibi puanlamazlar.
Çocuğunuzun sizden ihtiyacı olan şey, zaten verdiğinizin ta kendisi: istikrar. Yapabiliyorsanız eğlenceye ekşimek yerine sıcak yaklaşın. “Kulağa harika geliyor, anlat bakalım” demek size hiçbir şeye mal olmaz ve çocuğunuzu bir evde keyif almanın diğerine ihanet olduğu hissinden korur.
Dengesizlik gerçek sorunlara yol açıyorsa, örneğin çocuğunuz eve okula gidemeyecek kadar yorgun dönüyorsa, bunu bir yargı olarak değil ortak bir lojistik sorusu olarak açın. Ebeveynlik konusunda anlaşamadığınızda yazısında bu konuşma için yumuşak ifadeler var; ikiniz bu konuda takılıp kalıyorsanız bir aile arabulucusu temel noktalarda anlaşmanıza yardımcı olabilir.
Bir ebeveyn, bir animatör değil
Çocuğunuz evinize bir etkinlik programı için gelmedi. Sizin için geldi. Onunla kanepede oturup hiçbir şey yapmadan durabilen ebeveyn, hiçbir lunaparkın satmadığı bir şey sunuyor: sadece birlikte olmanın yeterli olduğu mesajını.
O yüzden arada bir macera planlayın, doyasıya keyfini çıkarın, sonra kalan zamanın muhteşem biçimde sıradan olmasına izin verin. Bu, azına razı olmak değil. Yuva böyle hissettirir.