Er ya da geç iki evi olan çoğu çocuk bunu dener: “Ama diğer evde izin veriyorlar” ya da “Orada olur demişlerdi”. Bazen doğrudur, bazen bir umuttur, bazen de iki ev arasındaki dikişin esneyip esnemeyeceğini görmek için yapılan küçük bir denemedir. Bunların hiçbiri çocuğunuzu kurnaz ya da şımarık yapmaz. Sadece çocuk yapar: kendisine bakan herhangi iki yetişkinle çocukların hep yaptığı şeyi yapıyordur.
Çocuklar bu dikişi neden yoklar
Çocuklar, kimse iki ayrı adreste yaşamadan çok önce de yetişkinler arasındaki boşlukları yokluyordu. İsterseniz büyükanne ve büyükbabalara sorun. Ama ayrılıktan sonra bu boşluğu bulmak daha kolaydır. İki yetişkin daha seyrek konuşur, birbirini çoğunlukla geçişlerde görür ve her ev kendi rutinleriyle işler. Bir çocuk, bilginin nerede inceldiğini çabuk fark eder ve bir evde söylenen bir cümleyi diğer evden doğrulamak zordur.
Bunu genellikle olduğu şeyle görmek işe yarar. Yetişkin anlamıyla bir manipülasyon değil, duvarların sağlam olup olmadığını anlamak için onlara bastıran bir çocuk. Test ettiği şeyin bir kısmı, ebeveynlerinin hâlâ birlikte hareket edip etmediğidir. Her iki evden de aynı cevap geldiğinde çocuğunuz bir şey kaybetmez. Aksine güven duyar.
Doğru, umutlu ya da denemelik
“Diğer evde izin veriyorlar” üç ayrı şey olabilir. Bazen sadece doğrudur. Evler farklı işler ve bu sorun değildir. Yatma saatleri, atıştırmalıklar ve ekran kuralları iki evde hiçbir zaman tam olarak örtüşmez, örtüşmesi de gerekmez. Bazen bir umuttur: belki tutar diye yüksek sesle söylenmiş bir dilek. Bazen de denemedir, açığa bilerek yapılmış bir yoklama.
Oturduğunuz yerden hangisi olduğunu genellikle anlayamazsınız. Yani bu cümle size çocuğunuzun diğer ebeveyni hakkında neredeyse hiçbir şey söylemez ve tahmin yürütmek, özellikle en kötüsünü tahmin etmek, hiçbir zaman işe yaramayan tek hamledir.
Açığı kapatan kısa soru
Bunun çoğunu çözen alışkanlık otuz saniye sürer. Kısa ve meraklı bir mesaj gönderin: “Küçük bir soru: sizde yatma saati artık 21:00 mı? Öyle söyledi. Nasıl olursa olsun sorun değil, burada ne diyeceğimi bilmek istedim.” Sonra bir karar vermeden önce cevabı bekleyin.
Bu soruyu işe yarar kılan şeyler:
- Gerçek bir soru olarak sorun, asla suçlama olarak değil.
- Diğer evde farklı bir kuralın sorun olmadığını açıkça belirtin.
- Kendi kurallarınızı da paylaşın, böylece sorular iki yönde de aksın.
- Siz bunu hallederken çocuğunuzu haberci rolünden uzak tutun.
Aranızdaki mesajlar kolayca gerilebiliyorsa, önce kendi mesajınızı Tone Check ile okuyun. Amacınız, çocuğunuzun diğer ebeveyninin on saniyede cevaplayabileceği bir soru; şikâyet gibi düşen bir cümle değil.
İkiniz de “diğer evde izin veriyorlar” cümlesini kesin bir hüküm değil, sorulacak bir şey olarak görmeye başladığınızda, bunun getirisi büyük ölçüde kaybolur. Çocuklar pratiktir. Hiç açılmayan bir dikişi zorlamayı bırakırlar.
Utandırmadan karşılık vermek
Sorunun cevabı geldiğinde ve söylenen biraz abartılmışsa, tepkinizi hafif tutun. Dramatik bir ifşaya gerek yok. Şöyle bir şey yeter: “Diğer evinle konuştum. Durum tam öyle değilmiş, iyi denemeydi ama. Burada yatma saati yine 20:30.” Sıcak, kısa, bitti. Çocuğunuz dikişin kapalı olduğunu öğrenir, kötü biri olduğunu değil.
Utanç çocuklara durmayı değil saklanmayı öğretir. Nazikçe yakalanan bir çocuk zamanla daha az dener. Uzun bir nutuk dinleyen bir çocuk ise çoğunlukla bir dahakine daha dikkatli olmayı öğrenir.
Soru sonucunda çocuğunuzun diğer ebeveyninin gerçekten sizin izin vermeyeceğiniz bir şeye izin verdiği ortaya çıkarsa, bu yetişkinler arasında, küçük kulaklardan uzakta yapılacak bir konuşmadır. Ebeveynlik konusunda anlaşamadığınızda yazımız bunu sakince nasıl yapacağınızı anlatıyor. Ve çocuğunuzun anlattığı bir şey ev kurallarından çok güvenliği konusunda sizi endişelendiriyorsa, bunu tamamen ayrı bir konu olarak ele alın. Güvendiğiniz bir uzmanla konuşun ve birinin acil tehlikede olduğu durumlarda bulunduğunuz yerdeki acil yardım hatlarını arayın.
Sıkıcı ve uyumlu iki ev
Bir çocuğun gözünden bakıldığında, birbirine soran iki ev biraz sıkıcıdır. Sıkıcı olması harikadır. Zorlanacak bir açık, tutarlı tutulacak bir hikâye, yetişkinler arasında mesaj taşıma işi yok demektir. Yetişkinlerin birbirine danıştığını bilen bir çocuk onları yönetmeyi bırakıp sekiz yaşında bir çocuk olmaya devam edebilir.
Bu yüzden bir dahaki sefere mutfakta “ama diğer evde izin veriyorlar” cümlesi havada uçtuğunda, derin bir nefes alın ve hafifçe gülümseyin. Çocuğunuz tamamen normal bir şey yapıyor ve sizin buna sakin bir cevabınız var. Sorun, nazikçe karşılık verin, devam edin. Duvarlar sağlam, yetişkinler hâlâ konuşuyor ve çocuğunuzun sessizce öğrenmek istediği şey tam olarak buydu.