Ayrı yaşayan bir ebeveyn olarak suçluluk duygusu peşinizi bırakmıyorsa, çok kalabalık bir grubun içindesiniz. Neredeyse her ortak ebeveyn bunun bir versiyonunu taşır: ayrılığın kendisiyle ilgili suçluluk, kaçırılan uyku vakitleriyle ilgili suçluluk, çocuğunuzun hiç istemediği iki ev düzeniyle ilgili suçluluk. İçinizi rahatlatacak kısmı şu: bu kadar ısrarcı bir suçluluk neredeyse her zaman çocuğunuzu ne kadar sevdiğinizin kanıtıdır. Yapılacak iş onu yok etmek değil; gerçekte ne söylediğini duymak, işe yarayan kısmına göre hareket etmek ve kalanını yere bırakmaktır.
Suçluluk neden her şeyin altında durur
Ayrılık, ebeveynlerden doğal gelmeyen bir şey ister: sıradan günlerde, sıradan anlarda çocuklarından uzak olmak. Yapmadığınız okul yolu. Diğer evde düşen süt dişi. Başkasının okuduğu uyku masalı. Bunların hiçbiri başarısızlık değil. İki ev düzeninin biçimi bunlar. Ama seven bir ebeveyn için her biri küçük bir sızı gibi inebilir.
Bir de altta duran daha büyük suçluluk var: ayrılığın kendisinin, çocuğunuza sizin yaptığınız bir şey olduğu hissi. Bu duygunun neredeyse her şeyin altında durmasına şaşmamalı. O yüzden açıkça söylemeye değer: çocuklar iki evden zarar görmez. Onları etkileyen şey gerginlik, öngörülemezlik ve tedirginliktir; sıcaklıkla, istikrarla ve kendisi iyi olan ebeveynlerle iyi olurlar. Ayrılık, çocuğunuzun hayatındaki bir değişikliktir; hayatı hakkında verilmiş bir hüküm değil.
Suçluluk sessizce sizin yerinize nasıl karar verir
İncelenmemiş suçluluk kötü bir karar vericidir. Genelde iki tanıdık yöne iter.
Birincisi fazla vermek. Fazladan hediye, fazladan ikram, fazladan ekran süresi, hayır demenin daha iyi olacağı yerde evet. Telafi ediyormuşsunuz gibi gelir. Çocuğun zamanla bundan okuduğu şey ise şudur: normal kurallar gevşediğine göre bir şeyler yolunda olmasa gerek.
İkincisi sınırların kaymasına izin vermek. Suçluluk, birlikte geçirdiğiniz zaman kısa ve kıymetli olduğu için uyku saatini uygulayamayacağınızı, bir sınırı koruyamayacağınızı, çocuğunuzun size kızmasına izin veremeyeceğinizi fısıldar. Oysa çocuklar hâlâ hayır diyebilen ebeveynlerin yanında kendini en güvende hisseder. Sınırlar, kısıtlı zamanınızın üstünde bir yük değildir. Sevginin göründüğü biçimlerden biridir.
Bu kalıpları kendinizde fark ederseniz, bu suçluluk duyulacak yeni bir şey değil. Suçluluk sadece yapageldiği şeyi yapıyor. Ona adını koymak işin büyük kısmıdır.
Suçluluğun dinlenmeye değer kısmı
Bazı suçluluk faydalı bir sinyaldir. Gerçekten değiştirebileceğiniz bir şeyi işaret edip etmediğine sakin ve dürüst bir bakış hak eder:
- Birlikte geçirdiğiniz zamanda aceleci ve dağınık olduğunuzu söylüyorsa, kısa da olsa telaşsız bir zaman aralığını koruyun.
- Geçişlerin gergin geçtiğini söylüyorsa, bunları çocuğunuz için daha sakin ve daha öngörülebilir kılmaya çalışın.
- Çocuğunuzun duyabileceği bir yerde ortak ebeveyn hakkında sert konuştuğunuzu söylüyorsa, bunu bugün düzeltin.
- Tükendiğinizi söylüyorsa bunu ciddiye alın, çünkü tükenmişlik ve suçluluk birbirini besler.
İşte bu, bilgi olarak suçluluktur. Duyarsınız, somut bir değişiklik yaparsınız ve o da işini yapmış olur.
Yere bırakılacak kısım
Ortak ebeveynlikteki suçluluğun büyük bölümü bilgi bile değildir. Gürültüdür. Ayrılığın olmuş olmasına dair suçluluk. Sizin gününüz olmadığı için katılamadığınız anlara dair suçluluk. Çocuğunuzun iki yatak odası olmasına dair suçluluk. Bunların hiçbirine göre hareket edemezsiniz; zaten döngüye girmelerinin sebebi tam olarak budur.
Burada yapı, irade gücünden daha çok işe yarar. Düzen, geçişler ve gündelik anlaşmalar yazılı ve öngörülebilir olduğunda, suçluluğun her şeyi yeniden pazarlığa açması için daha az açık kapı kalır. Net bir Geçici Ebeveynlik Anlaşması, kararların her akşam en yüksek sesli duyguya göre değil, bir kez ve sakin bir şekilde alınması demektir. Haftalarının ritmini bilen çocuklar da yetişkinlerin beklediğinden çok daha kolay iki eve alışır.
Suçluluk daha ağır bir şeye dönüşürse, sürüp giden bir çökkünlük ya da umutsuzluk hissi gibi, bunu aile hekiminize ya da bir psikolojik danışmana açmaya değer. Sizin de desteğe hakkınız var.
Suçluluk, odağı biraz kaymış sevgidir
Suçluluk size çocuğunuzun sizin için ne kadar önemli olduğunu söyler. Sadece nişan alması kötüdür. Onu değiştirebileceğiniz şeylere yöneltin; hediyelerinizi değil dikkatinizi keskinleştirsin, gerisi sessizce gitsin. Çocuğunuzun her şeyi telafi etmiş bir ebeveyne ihtiyacı yok. Bulunduğu evde sıcak, yanında ve istikrarlı bir ebeveyne ihtiyacı var. Bunun size bu kadar ağır gelmesine bakılırsa, zaten öyle bir ebeveyni var.