Çocuğunuzun diğer evi büyükanne ve büyükbabalar, teyzeler, amcalar ve kuzenlerle doluysa, tek bir kişiyle değil koca bir haneyle ortak ebeveynlik yapıyormuşsunuz gibi gelebilir. Bir nefes alın. Çocuğunuzu seven insanlarla dolu bir ev, onun hayatındaki yerinize bir tehdit değildir ve denk gelmeniz gereken bir yarış da değildir. Yapılacak iş sadece ebeveynlik kararlarını ait oldukları yerde, sizinle çocuğunuzun diğer ebeveyni arasında tutmak ve bütün o fazladan sevginin kendi işini yapmasına izin vermektir.
Çok el neden fazla gelebilir
Kalabalık bir aile evinde günlük düzeni nadiren tek bir kişi belirler. Bir büyükannenin uyku saati hakkında görüşleri vardır, bir teyze okula götürüp getirir, kuzenler atıştırmalıkta ve ekran süresinde tempoyu belirler. Dolayısıyla çocuğunuzun diğer ebeveyniyle özenle üzerinde anlaştığınız bir şey sekiz kişilik bir evde yumuşadığında, duyulmamış hissetmek çok kolaydır.
Bu his anlaşılır ve genelde birinin size karşı çalıştığının işareti değildir. Çoğu zaman anlamı şudur: o hane, sizin anlaşmanızdan çok önce oradaki alışkanlıklarla yürüyor. Bunu kendinize söylemek acısını biraz alır. Size karşı alınmış bir kararla değil, bir hane düzeniyle karşılaşıyorsunuz.
Temel anlaşmaları ikinizin arasında tutun
Koca bir haneyle anlaşma yapamazsınız, buna gerek de yok. Temel konuları sizinle çocuğunuzun diğer ebeveyni arasında, ikinizin de görebileceği tek bir yerde yazılı tutun:
- sağlık, ilaçlar ve alerjilerle ilgili her şey
- okul gecelerinde uyku ve kalkış saatleri
- geçiş saatleri ve çocuğunuzu kimin alacağı
- okul, seyahat ya da yeni bir etkinlik gibi daha büyük kararlar
Sonra bırakın çocuğunuzun diğer ebeveyni bunları kendi evine taşısın. Ev, onun yönettiği ev; temel konuları yardım eden kişilere aktarmak da onun payına düşen iş. Uzaktan denetlemek o yemek masasında olanları nadiren değiştirir, aranızdaki gerilimi ise yükseltmeye eğilimlidir. Temel konular henüz yazılı değilse, ücretsiz Geçici Ebeveynlik Anlaşması aracı, bunları ikinizin de sahiplendiği tek bir sayfaya taşımanın sakin bir yolu.
Büyükler büyütmeye yardım eder, kararı ebeveynler verir
Yemek yapan, okuldan alan, avutan ve eski aile hikâyelerini anlatan büyükanne ve büyükbabalar çocuğunuza kıymetli bir şey veriyor: kuşaklar öncesine uzanan bir aidiyet duygusu. Ayrılıktan sonra onlarla kendi ilişkiniz karmaşıklaşmış olsa bile, çocuğunuzun yanında onlardan sıcak bir dille söz edin.
Yine de rollerin sınırları var. Hanedeki biri ebeveynlik kararlarını desteklemek yerine kendisi vermeye başlarsa, bunu o kişiyle değil, çocuğunuzun diğer ebeveyniyle nazikçe konuşun. Diğer ebeveyni atlayıp annesine gitmek herkesi zor durumda bırakır. Ev ne kadar kalabalık olursa olsun, kanal ebeveynden ebeveynedir. Bu konuda daha fazlası yakın akrabaların fikirleri olduğunda yazısında.
Küçük farklar küçük kalsın
Farklı bir saatte yenen akşam yemeği. Sizin vereceğinizden fazla şeker. Kuzenlerle dolu bir hafta sonunda kayan uyku saati. Yetişkinler farklar konusunda sakin kaldığı sürece çocuklar iki ayrı ev düzenini taşımakta şaşırtıcı derecede iyidir. “Büyükannede böyle oluyor” diyen bir çocuk kafa karışıklığı değil, esneklik öğreniyor.
Bir fark gerçekten önemliyse, bunu süregiden bir yorum akışı olarak değil, çocuğunuzun diğer ebeveyniyle yapılacak tek bir konuşma olarak ele alın. Ebeveynlik konusunda anlaşamadığınızda bu konuşmalar için nazik bir yol gösteriyor. Gerisi o evin dokusunun bir parçası olarak kalabilir.
O evde sizi endişelendiren şey uyku saati değil de çocuğunuzun güvenliğiyse, bu farklı bir durumdur ve gerçek bir destek hak eder. Ani bir tehlike varsa acil yardım hatlarını arayın; bundan sonra ne olacağını düşünmek için bir aile avukatı ya da arabulucu yardımcı olabilir.
Kalabalık ev, çocuğunuzu tutan daha çok el demek
Özellikle daha sessiz bir evden bakınca, diğer hanenin telaşına bakıp kendinizi kıyaslamak doğaldır. Buna gerek yok. Çocuklar evlerini kişi sayısına göre sıralamaz. Kuzenlerle dolu gürültülü evi de severler, sizi kendilerine ayırdıkları sakin evi de. İkisi de onların evi.
O kalabalık evde çocuğunuzun en sevdiği yemeği bilen, maçında tezahürat yapan ya da okul kapısında bekleyen her yetişkin, onu ayakta tutan bir kişi daha demek. Bu bir yarış değil. Bu bir Köy ve çocuğunuz hem ona hem size sahip olduğu için şanslı.