Çocuğunuzun ek desteğe ihtiyacı olup olmadığını düşünüyorsanız, bu evlerden birinin başarısız olduğunun işareti değil. Birinin dikkat ettiğinin işareti. Terapi çocuklara en çok, her iki ebeveyn de sessizce arkasında durduğunda yarar sağlar; bu yüzden konuyu nasıl açtığınız, nasıl karara bağladığınız ve nasıl desteklediğiniz neredeyse seansların kendisi kadar önemli. Klinik tarafı bir uzman yönlendirir, etrafındaki istikrar ise ikinizden gelir.
Suçlama gibi duyulmadan açmak
Terapi kelimesi ayrı yaşayan ebeveynler arasında sert inebilir. Savunmadaki bir kulakta “bence çocuğumuzun desteğe ihtiyacı var” cümlesi, “bak ayrılık ne yaptı” ya da daha kötüsü “bak sen ne yaptın” gibi duyulabilir. Bu yüzden bir sebepten değil, ikinizin de gördüğü şeyden başlayın. Şöyle bir şey: “Okul, son zamanlarda çok içine kapandığını söylüyor, ben de bende öyle fark ettim. Birlikte, ona destek bulmayı araştırmak isterim.”
Bu mesaj ortak bir gözlemin adını koyar, kabahat sorusunu tamamen atlar ve biz der. Aranızdaki mesajlar gerilmeye yatkınsa, önce yazın ve göndermeden önce ücretsiz Tone Check aracından geçirin. Sakin tek bir açılış cümlesi, çocuğunuz için uzun ve kusursuzca kurulmuş bir savunmadan daha fazlasını yapar.
Birlikte karar vermek ve pratik konuları netleştirmek
Birçok yerde çocuk terapiye başlamadan önce her iki ebeveynin de onay vermesi beklenir ve iyi bir terapist zaten genelde ikinizi de sürece katmak ister. Yaşadığınız yerde neyin geçerli olduğunu bir aile avukatı ya da arabulucu söyleyebilir. Bunun ötesinde, birlikte karar vermek daha iyi işliyor. Evlerden birinin terapistini onaylamadığını sezen bir çocuk odada kendini tutar ve bu kimseye yaramaz.
Baştan biraz düzen, sonraki sürtünmenin çoğunu önler. İlk seanstan önce şunlarda anlaşmaya çalışın:
- Terapisti nasıl seçeceğiniz, tercihen ikinizin de gördüğü kısa bir listeden
- Masrafları nasıl paylaşacağınız, faturalar gelmeden önce yazılı olarak
- Çocuğunuzu randevulara kimin götüreceği, ki bu genelde normal düzeni izleyebilir
- Terapistten gelen bilgilerin ikinize de aynı şekilde nasıl ulaşacağı, böylece hiçbir ebeveyn kapıda bekçi olmaz
Nereden başlayacağınızdan emin değilseniz çocuğunuzun okulu ya da aile hekiminiz sizi genelde birine yönlendirebilir; rehber ise iki ev düzenindeki aileleri anlayan aile uzmanlarını listeliyor.
Seanslar arasında destek nasıl görünür
Randevular arasında çocuğunuzun iki amatör terapiste ihtiyacı yok. İki sakin eve ihtiyacı var. Seanslar onun olsun. Nazik bir “nasıl geçti?” sorun değil, ayrıntılı bir döküm değil. Diğer ev hakkında ne söylediğini asla sormayın ve paylaştığı hiçbir şeyin evler arasında sertleşerek dolaşmasına izin vermeyin.
Destek olmak çoğunlukla sıradan görünür. Her iki evde rutinleri istikrarlı tutun, seans günlerinde uykuyu ve dinlenme zamanını koruyun ve terapiden çocuğunuzun yanında sıcak, en azından nötr bir dille söz edin. Çocuğunuzu her hafta diğer ebeveyni götürüyorsa, sizin evinizden gelen sade bir “konuşabileceğin biri olmasına sevindim” cümlesi, çocuğunuza her iki evin de bunun arkasında durduğunu söyler.
Çocuğunuzun diğer ebeveyni emin değilse
Tereddüt yaygındır ve nadiren ilgisizlik anlamına gelir. Masraf, damgalanma korkusu ya da odada suçlanacağına dair sessiz bir endişe, bir “hayır”ın arkasında durabilir. Neyin kaygılandırdığını sorun, düzgünce dinleyin ve küçük bir ilk adım önerin: bir tanışma randevusu ya da çocuğunuzdan önce terapistle birlikte görüşmek. Takılıp kalırsanız bir arabulucu karar vermenize yardımcı olabilir; ebeveynlikte anlaşamadığınızda yazısında farklılıkları geri kalan her şeyi ekşitmeden aşmak üzerine daha fazlası var.
Bütün bu sabırlı gidiş gelişin bir istisnası var. Çocuğunuzun acil tehlikede olduğundan, zarar gördüğünden ya da kendine zarar verebileceğinden endişeleniyorsanız, bu her türlü ortak ebeveynlik tartışmasının üstündedir. Hemen acil yardım hatlarını ya da bir kriz hattını arayın ve en kısa sürede bir doktorla veya başka bir uzmanla konuşun.
Sessiz iş sizin işiniz
Terapi, çocuğunuza taşıdıklarını bırakabileceği tarafsız bir yer verir. Onu işler kılan şey etrafındaki her şeydir: sakince anlaşmış iki ebeveyn, seans günlerinde sıcak kalan geçişler ve o odada söylenen hiçbir şeyin evde kendisine geri söylenmeyeceği kesinliği. Bunu verebilmek için kusursuz ortak ebeveynler olmanız gerekmiyor. Aynı anda, iki evde de istikrarlı olmanız gerekiyor. Sıradan haftalar boyunca süren o istikrar, çocuğunuza konuşmaya yetecek kadar güvende olduğunu söyleyen şeydir.