Bir ev her yemeğin yanına sebze koyuyor, diğeri cuma akşamları pizza yapıyor ve çocuğunuz farkı çoktan görmüş. İçiniz rahat olsun: çocuklar, iki uyku saatini ve iki kapıyı taşıdıkları gibi iki ayrı sofra kuralını da şaşırtıcı biçimde iyi taşır. Çoğu aile için farklı yemek kültürleri çözülmesi gereken bir sorun değildir. İki evin nasıl göründüğünün ta kendisidir ve çocuklar bununla iyi baş eder.
Çocuklar farklı sofralar için yaratılmıştır
Ayrılıktan çok önce de çocuğunuz zaten farklı yemek kurallarıyla yaşıyordu. Okulun kuralları var, büyükannenin kendi kuralları var, bir arkadaşının evinde bambaşkası var. Çocuklar kuralların mekâna ait olduğunu erken öğrenir ve aralarında fazla zorlanmadan geçiş yapar.
Bir çocuğu tedirgin eden şey nadiren farkın kendisidir. Fark yüzünden yetişkinler arasında oluşan gerilimdir. Bir çocuk salı günü mercimek, cuma günü pizza yiyebilir. Kolay sindiremediği şey, bir sofradan keyif almanın diğerine bir tür sadakatsizlik olduğu duygusudur.
Ortaklaştırmaya değen kısa liste
Yemekle ilgili farkların çoğu güvenle farklı kalabilir. Birkaç şey ise iki evde de aynı olduğunda gerçekten fayda sağlar:
- Alerjiler, gıda intoleransları ve tıbbi olan her şey. Bunlar açıkça paylaşılmalı, güncel tutulmalı ve ikinizin de görebileceği bir yere yazılmalı.
- Bir doktorun ya da diyetisyenin ikinizden de uygulamanızı istediği her şey.
- Çocukla birlikte bir evden diğerine geçen gerçekten büyük alışkanlıklar; okul gecesi geç saatte çok şeker ya da kafein gibi.
- Diğer evin sofrası hakkında saygılı konuşmak konusunda, söylenmemiş bile olsa bir anlaşma.
Temel şeyleri yazıya dökmek işinize yarıyorsa, basit bir ortak belge iyi iş görür. Ücretsiz Geçici Ebeveynlik Anlaşması aracında sağlık notları ve yemekle ilgili temel bilgiler için yer var; böylece önemli şeyler hafızadan ya da eski mesaj yığınlarından daha sakin bir yerde yaşar.
Bu listenin dışındaki her şey, atıştırmalık kurallarından bezelyenin zorunlu olup olmadığına kadar, çocuğunuza hiçbir zarar vermeden evler arasında farklılaşabilir.
Çocuğunuz haber getirdiğinde
“Diğer evde cipsi kanepede yiyebiliyoruz.” “Diğer evde her şeyi tatmak zorundayız.” Çocuklar farkları anlatır, kısmen anlamlandırmak için, kısmen de bazen ne olacağını görmek için. En nazik yanıt sıcak ve sıkıcı olanıdır: “Kulağa keyifli geliyor. Burada biz biraz farklı yapıyoruz.”
Hafifçe de olsa yorum yapma dürtüsüne direnmeye değer. Bir iç çekiş ya da kalkan bir kaş, niyet ettiğimizden daha sert iner. Bir çocuk için diğer evin yemeğine yönelik eleştiri, dünyasının yarısına yönelik eleştiridir ve ona sessizce sizinle paylaştıklarını ayıklamayı öğretir. Cuma pizzasını anlatıp karşılığında bir gülümseme alan çocuk, size bir şeyler anlatırken kendini güvende hisseden çocuktur. Bu, beslenme konusunda kazanılacak bir puandan çok daha değerlidir.
Gerçekten endişelendiren bir şey varsa
Bazen endişe bir üslup farkı değil, gerçek bir endişedir. Öyleyse bunu çocuğunuzun diğer ebeveynine doğrudan iletin, asla çocuk üzerinden değil, ve mesajı küçük, somut ve genel olarak ebeveynlik hakkında değil çocuğunuz hakkında tutun. “Gazlı içecekten sonra uyumakta zorlanıyor. Bunları günün erken saatlerinde tutabilir miyiz?” cümlesi, birinin mutfağı hakkında verilen bir hükümden çok daha iyi yol alır. Göndermeden önce ikinci bir çift göz isterseniz, ücretsiz Tone Check mesajın eleştiri olarak değil ilgi olarak inmesine yardımcı olur.
Anlaşmazlık yemekten daha derine iniyorsa, nazikçe çözülmeye değer daha geniş bir örüntünün parçası olabilir. Bu konuda daha fazlası ebeveynlikte anlaşamadığınızda yazısında. Çocuğunuzun sağlığı ya da beslenmesi konusunda endişeleniyorsanız, ikinize de yol gösterecek doğru kişi aile hekiminiz ya da çocuk doktorunuzdur.
Yemek, menüden fazlasıdır
Yıllar sonra çocuğunuz tek tek akşam yemeklerinin çoğunu hatırlamayacak. Her bir sofrada oturmanın nasıl hissettirdiğini hatırlayacak. Herkesin güldüğü rahat bir pizza akşamı bir çocuğa iyi gelir; sabırla servis edilen sakin bir tabak sebze de öyle. İki ev de çocuğunuzu besliyor, hem yemekle hem duyguyla, ve her iki yapış biçimine de yer var. Kendi sofranızı sıcak tutun, diğer sofrayı kendi hâline bırakın; çocuğunuz da beslendiği ve sevildiği iki yerin tadını çıkarsın.