Bir şey ebeveynlik zamanınızla çakıştığında, en basit ilk hamle genellikle en şefkatli olanıdır: bakıcı aramadan önce o akşamı çocuğunuzun diğer ebeveynine önerin. Size kısa bir mesaja mal olur. Cevap evetse, bir takvim sorunu az önce çocuğunuzla onu seven bir ebeveyn arasında fazladan bir akşama dönüşmüştür. Cevap hayırsa bakıcıyı ayarlarsınız ve kaybedilen bir şey olmaz.
Neden önce diğer ev
Bakıcı gayet iyi bir cevaptır ve bazen doğru olanıdır. Ama seçim bir bakıcıyla bir ebeveyn arasındaysa, çoğu çocuk ebeveyni seçerdi. Akşamı önermek, bir takvimin söyleyemeyeceği bir şeyi söyler: çocuğumuzun iki evi olduğunu biliyorum ve sizinkine güveniyorum.
Ayrıca ebeveynlik zamanının sıkıca tutulması gereken bir şey olduğu fikrini gevşetir. Düzen çocuğunuza hizmet etmek için var, tersi değil. Bir akşamı gönül rahatlığıyla devrettiğinizde, iki ev arasındaki zamanın ölçülüp paylaştırılan bir şey değil, ortak bir bakım olduğunu göstermiş olursunuz.
Zorunluluk yaratmadan önermek
Öneri, ancak gerçekten reddedilebilir olduğunda işe yarar. Çocuk bakımı istemiyorsunuz. Bir kapı aralıyorsunuz. Kısa bir şey yeterli: “Perşembe akşamı iş yemeğim var. Bakıcı ayarlamadan önce o akşamı onunla geçirmek ister misin? Olmazsa da hiç sorun değil.”
Birkaç şey bunu iki taraf için de kolaylaştırır:
- Elinizden geldiğince erken haber verin ve hayırın gayet iyi bir cevap olduğunu açıkça söyleyin.
- Sorununuzu değil, zamanı önerin. Hayır derlerse bakıcıyı ayarlamak neşeyle size düşer.
- Mesajı kısa ve yalın tutun. Nasıl okunduğundan emin değilseniz, ücretsiz tone check göndermeden önce size söyler.
- Bir hayır, arkasına iç çekiş eklenmeden hayır olarak kalsın. Bu ay reddedilen bir öneri, bir sonraki için yine güven inşa eder.
Puan tutmadan kabul etmek
Öneriyi alan taraf sizseniz, hediyenin tamamı evet deyiş şeklinizde. Akşamı alın, teşekkür edin ve bunu bir yere not etme isteğine direnin. Bu bir borç değildi. Ortada bir defter yok.
Kabul edilen her akşam sonradan bir pazarlığa dönüşürse alışkanlık hızla söner. Durumunuz iyi niyetten fazlasını gerektiriyorsa, ilkeyi her seferinde yeniden çözmek yerine bir kez sakince kararlaştırın. Bazı aileler bunu yazılı sever; ücretsiz Geçici Ebeveynlik Anlaşması aracıyla bir plan hazırlarken, boş akşamların önce diğer eve önerileceğine dair bir satır ekleyebilirsiniz. Daha resmi bir şey isterseniz bir arabulucu ya da aile avukatı yardımcı olabilir.
Açıkça söylenmesi gereken bir istisna var. Evlerden birinde güvenlik endişesi varsa, işe bu alışkanlıkla başlamayın. Hâlihazırdaki düzenlemelere bağlı kalın, bir aile avukatıyla ya da güvendiğiniz başka bir uzmanla konuşun ve biri tehlikedeyse acil yardım hatlarını arayın.
Çocuğunuz bundan ne alır
Çocuklar kimin geldiğini fark eder. Bir iş yemeği, diğer evde hafta ortasında fazladan bir akşama; bir düğün, orada sürpriz bir cumartesiye dönüştüğünde, çocuğunuz sessizce çok büyük bir şey öğrenir: iki ev de beni istiyor ve ebeveynlerim beni birbirlerine sıcaklıkla uğurluyor.
Geçişi de yumuşatır. Sadece takvim öyle dediği için değil, kendisine sorulduğu için kapıyı açan bir ebeveyn kapıyı biraz farklı açar ve çocuklar bunu hisseder. Bu bulunmuş akşamlar göründüklerinden daha önemlidir. İki ev arasındaki hayatın çoğu küçük anları kaçırmakla geçer ve bu alışkanlık onlardan birkaçını geri verir.
Tek bir mesajla başlayın
Başlamak için yeni bir anlaşmaya, yeni bir uygulamaya, hatta çocuğunuzun diğer ebeveyninin hevesine ihtiyacınız yok. Takviminizdeki bir sonraki çakışma yeter. Zamanı önerin, önerinizde samimi olun ve cevabı her iki hâlde de kabul edin. Bunu birkaç kez yapın, sessizce bir şey değişir. Eskiden sadece işini denkleştiren iki ev birbirine yardım etmeye başlar ve çocuğunuz bunu, ikiniz adını koymadan çok önce hissedecektir.