23 Nisan, nisan başından bakıldığında hissettirdiğinden daha basittir. En nazik varsayılan, kararı takvime bırakmaktır: 23 Nisan'da çocuğunuz kimdeyse töreni ve şenliği o yürütür, diğer ev de yakın bir günde kendi kutlamasını yapar. İki evi olan bir çocuk kostümünü bir evde hazırlayıp diğerinden şenliğe gidebilir ve bu bir teselli ödülü değil, gerçek bir avantajdır. İşi yürüten şey kusursuz bir plan değil, bütün bu duruma sevindiği belli olan iki ebeveyndir.
Günü takvim belirlesin
En adil kural aynı zamanda en az iş çıkaranıdır. 23 Nisan yıldan yıla haftanın farklı günlerine denk geldiği için, takvimin olduğu gibi işlemesine izin vermek zamanla kendiliğinden dengelenir ve kimsenin kimin sırası olduğunu sayması gerekmez.
Varsayılan bir yıl kötü denk gelirse, değişiklik her zaman mümkündür. Belki okulda bir gösteri vardır ya da biriniz şenlik alanının hemen yanında oturuyordur. Birkaç şey işi kolaylaştırır:
- Planı nisan başında konuşun, günün kendisinde değil.
- Değişikliği bir hak olarak değil, bir rica olarak isteyin.
- Çocuğunuza sade ve neşeyle söyleyin: “Bu yıl 23 Nisan'da diğer evinde olacaksın, biz de cumartesi burada kutlayacağız.”
- Sonrasında yapabiliyorsanız bir iki fotoğraf gönderin. Hiçbir maliyeti yok, çok şey ifade ediyor.
Planı çocuğunuza tek bir plan olarak anlatın, birbiriyle yarışan iki plan olarak değil. Yetişkinler zaten anlaşmış gibi konuştuğunda çocuklar rahatlar. Düzeni bir kez oturtup her nisan yeniden açmamayı tercih ederseniz, bunu her yıl dönen diğer tarihlerle birlikte ebeveynlik anlaşmanıza yazabilirsiniz.
Kostüm yanlış evde kaldığında
Kostümlerin, çocuğunuzun olmadığı yerde bulunma konusunda özel bir yeteneği vardır. En kolay çözüm, kostüme okul ayakkabısı gibi davranmaktır: eve değil çocuğunuza aittir ve geçişte onunla birlikte yolculuk eder. Evler arasında gidip gelen şeyler zaten hassas bir konuysa, iki ev arasındaki çanta yazısında yardımcı olacak nazik rutinler var.
Masraf konusunda ölçüyü koruyun. Kostüm de diğerleri gibi bir çocuk masrafıdır; kimin ödeyeceğini kararlaştırın ya da paylaşın ve yazın ki gelecek yıl kimse tahmin yürütmesin. Diğer evde duran ikinci ve daha ucuz bir kostüm bir geçiş derdini ortadan kaldırıyorsa, bu israf değildir. Bu, iki kolay gün demektir.
Küçük şeyleri hallederken pratik olanları da halledin: çocuğunuzun yanında kim olacak, kabaca kaçta evde olacak ve alerjiler ya da ne kadar şekerin makul olduğu konusunda diğer evin bilmesi gereken bir şey var mı.
Bırakın günü iki kez yaşasın
İki kutlama, ancak yetişkinler onlara öyle davranırsa bir ikram gibi hissettirir. Çocuğunuz diğer evin süslerini heyecanla anlatarak geliyorsa, heyecana siz de katılın. O gün en çok önem taşıyan şey, iki evin de tadını çıkarmasına verdiğiniz izindir.
Sessiz rekabete de dikkat edin: daha büyük hediye, daha güzel kostüm, daha görkemli kutlama. Çocuklar fark eder ve bu, keyifli bir günü bir sadakat sınavına çevirir. Mutlu tek bir çocuk, etkileyici iki kutlamadan değerlidir.
Küçük kutlamalar, büyüklerin provasıdır
Sakin geçen bir 23 Nisan'ın asıl değeri bu. Sizden istediği her şeyi bayram on kat daha yüksek duygusal seste isteyecek: erken anlaşmak, kararı takvime bırakmak, fotoğraf konusunda cömert olmak ve çocuğunuzun suçluluk duymadan iki kez kutlamasına izin vermek.
Nisan, düşük riskli bir provadır. Bu yıl plan geç ve telaşlı oturduysa, bu bir başarısızlık değil, işe yarar bir bilgidir. Neyin yardımcı olacağını not edin, bir varsayılan kural, daha erken bir mesaj, çocukla birlikte yolculuk eden bir kostüm, ve bunu bayrama taşıyın. Bir kese şekeri sakince paylaşabilen ortak ebeveynler, büyük günleri de daha sakin geçirme eğilimindedir.
Mutlu tek bir çocuk
Yıllar sonra çocuğunuz 23 Nisan'ın kimin günü olduğunu ya da kostümü kimin aldığını hatırlamayacak. Sahnede durmayı, elindeki bayrağı ve iki ebeveyninin de eğlenmiş olmasına sevindiği duygusunu hatırlayacak. Buradaki bütün iş bu: bir çocuk, iki ev ve perde arkasında ne kadar sessiz emek gerekirse gereksin ona basit gelen bir gün.